ไม่ผิดที่ใช้ แต่ผิดที่ท่องไปอย่างไร้ขอบเขต


..

“ เมื่อก่อนที่ยังไม่มีโลกโซเชียล เราใช้ชีวิตอย่างไร?” “ อะไรคือความฝันที่ยังทำไม่ถึง?” “ การได้ความเป็นมนุษย์ที่แสนยากนั้น เราใช้โอกาสนี้อย่างมีคุณค่า หรือได้มาแต่ความว่างเปล่าหรือไม่” ... การพักผ่อนท่องโซเชียล หรือการติดตามข่าวสาร เพื่อมีส่วนร่วมในสังคม ไม่มีอะไรผิด แต่หากทำไปโดยไม่มีขอบเขต ล่องลอยไปเรื่อย จะนำไปสู่การมีชีวิตที่ไร้จุดหมาย จิตใจถูกบั่นทอนความเข้มแข็ง จนไม่มีพลังใจลุกขึ้นมาทำสิ่งที่มีคุณค่า หรือกระทั่งทำฝันให้เป็นจริง .. กำหนดเวลาให้ชัด กำหนดเป้าหมายให้แน่วแน่ อย่าตกเป็นเหยื่อโลกยุคใหม่ที่ดูสวยงาม แต่กลับทำร้ายคุณสมบัติไปจนถึงความฝันของตัวเอง หากยิ่งท่องโซเชียล แล้วจิตใจตกต่ำลงเรื่อยๆ รู้สึกซึมเศร้า ขาดแรงบันดาลใจ ไม่มีแรงลุกขึ้นมาทำการงาน จิตใจหยาบกระด้าง ความสำนึกกตัญญูต่อผู้มีพระคุณไม่เหลือ ทำผิดศีลได้อย่างไม่รู้สึกผิด นี่คือสัญญาณที่บอกให้รู้ว่า คุณค่าความเป็นมนุษย์เหลือน้อยลงไปทุกที .. กู้จิตของตนให้ได้ก่อนจะเดินหน้าไปทำสิ่งอื่น เริ่มต้นที่การวางหรือปิดสมาร์ทโฟนบ้าง กำหนดเวลาในการใช้พอเหมาะ ออกกำลังกาย หาหนังสือธรรมะหรือการสร้างแรงบันดาลใจมาอ่าน แล้วลงมือสวดมนต์อย่างจริงจังวันละ 15 นาที จนไปถึงวางแผนออกปฏิบัติธรรมบ้าง มองหากัลยาณมิตรที่จะช่วยพยุงจิตขึ้นมา การออกจากโลกเสมือนจริงจะทำให้พบว่า คุณค่าชีวิตมีดีกว่าการนั่งไถสมาร์ทโฟน แม้แต่คนที่เขาประสบความสำเร็จในธุรกิจโลกออนไลน์​ เขาไม่ได้นั่งท่องไปอย่างไร้จุดหมาย เขาศึกษา ประเมินโอกาส วางแผน แล้วลงมือทำ .. อย่าได้ความเป็นมนุษย์เพื่อมาตกเป็นเหยื่อมายา กู้ตนเองขึ้นมาให้ได้ .. อ.อัจฉราวดี วงศ์สกล 22 เมษายน 2021